پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۲۵۵ - عبدالباعث

تو عبدالباعث آنرا دان که احیا

نماید قلب او را حق تعالی

حیاتی از حقیقت با زیادی

دهد او را پس از موت ارادی

بود موت ارادی نزد دانا

ز نفس و وصف او و میل و اهوا

مصون چون شد بحق نفس از حوادث

کند حق مظهرش بر اسم باعث

حیات علم بعد از موت جهلش

رسد و از حق برانگیزند سهلش

کند تا منبعث نفس خلایق

پس از موت ارادی بر حقایق

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۲۵۷ - عبدالحقبود عبدالحق آن کش حق ز باطل
  2. بخش ۲۵۸ - عبدالوکیلبود عبدالوکیل آنکس ز اطیاب
  3. بخش ۲۵۹ - عبدالقویبود عبدالقوی در قهر مشهور
  4. بخش ۲۶۰ - عبدالمتینکسی عبدالمتین اندر شکوه است
  5. بخش ۲۶۱ - عبدالولیمگر عبدلولی دور از تکلف
  6. بخش ۲۶۲ - عبدالحمیدبود عبدالحمید آنکس که محمود
  7. بخش ۲۶۳ - عبدالمحصیتو عبدالمحصی آنرا دان که بینش
  8. بخش ۲۶۴ - عبدالمبدیتو عبدالمبدی آنرا دان که اشهاد
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.