صفی علیشاه
بخش ۲۶۴ - عبدالمبدی
تو عبدالمبدی آنرا دان که اشهاد
دهد حقش ز بدو خلق و ایجاد
نماید مطلع اندر خفایش
ز خلق و امر و اصل و ابتدایش
بخیرات مقدم اقتدا کرد
باذن آنکه بر خیر ابتدا کرد
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۲۶۶ - عبدالمحییبعبدالمحیی ار داری تولی
- بخش ۲۶۷ - عبدالممیتبود عبدالممیت آن کز ولایش
- بخش ۲۶۸ - عبدالحیشناسی گر که عبدالحی کدامست
- بخش ۲۶۹ - عبدالقیومکسی او عبد قیوم است مطلق
- بخش ۲۷۰ - عبدالواجدز عبدالواجد ار پرسی وجودش
- بخش ۲۷۱ - عبدالماجدتو عبدالماجد آنرادان بانصاف
- بخش ۲۷۲ - عبدالواحدز عبدالواحد از پرسی و حالش
- بخش ۲۷۳ - عبدالاحدبود عبدالاحد او صاحب العصر
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.