پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۲۷۲ - عبدالواحد

ز عبدالواحد از پرسی و حالش

بود بر واحدیت اتصالش

احدیت که بر جمع است موصوف

شود او را ز اسماء جمله مکشوف

بمایدرک کند درک حقایق

دگر فعلی که با اسمی است لایق

شود مکشوفش از اسماء وجوهات

دگر هر وجهی نماید فعلی اثبات

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۲۷۴ - عبدالصمدبود عبدالصمد بی‌اشتباهی
  2. بخش ۲۷۵ - عبدالقادرز عبدالقادر ار خواهی شد آگاه
  3. بخش ۲۷۶ - عبدالمقتدرز عبدالمقتدر گر باشدت یاد
  4. بخش ۲۷۷ - عبدالمقدمبود عبدالمقدم را مسلم
  5. بخش ۲۷۸ - عبدالمؤخربود عبدالمؤخر آنکه تأخیر
  6. بخش ۲۷۹ - عبدالاولتو عبدالاول آنرا دان که رؤیت
  7. بخش ۲۸۰ - عبدالاخرز عبدالاخرت گر هست نیت
  8. بخش ۲۸۱ - عبدالظاهربعبدالظاهر از حق گشت ظاهر
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.