پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۲۸۰ - عبدالاخر

ز عبدالاخرت گر هست نیت

حق او بیند بوجه آخریت

که او بعد از فنای خلق باقیست

نشانی از وجود ما خلق نیست

فنای خلق آنجا لامحال است

که باقی وجه رب‌ذوالجلال است

مشاهد گشت آنجا وجه باقی

نماند از باده خواران غیر ساقی

فنای خود عیان دید و بقایافت

بقا و ایمنی از آن لقا یافت

مقام اهل توحید اغلب اینست

کمال اغلبی حق‌الیقین است

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۲۸۲ - عبدالباطنز عبدالباطن ار جوئی نشانی
  2. بخش ۲۸۳ - عبدالوالیتو عبدالوالی آنرا دان که مطلق
  3. بخش ۲۸۴ - عبدالمتعالمتعال است آن اسمی که هر جا
  4. بخش ۲۸۵ - عبدالبرتو عبدالبر کسی را دان که ذیخیر
  5. بخش ۲۸۶ - عبدالتوابکنم از عبد توابت هم آگاه
  6. بخش ۲۸۷ - عبدالمنتقمتو عبدالمنتقم بشنو کدام است
  7. بخش ۲۸۸ - عبدالعفوبود عبدالعفوت در جنایات
  8. بخش ۲۸۹ - عبدالروفدگر از اولیا عبدالروف است
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.