صفی علیشاه
بخش ۲۶۸ - عبدالحی
شناسی گر که عبدالحی کدامست
حیات سر مدت از حق مقام است
کند بروی تجلی حی دیموم
حیات سر مدش بخشد بمعلوم
حیات ذاتیش چون شد محقق
بیابد سر دیمومیت حق
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۲۷۰ - عبدالواجدز عبدالواجد ار پرسی وجودش
- بخش ۲۷۱ - عبدالماجدتو عبدالماجد آنرادان بانصاف
- بخش ۲۷۲ - عبدالواحدز عبدالواحد از پرسی و حالش
- بخش ۲۷۳ - عبدالاحدبود عبدالاحد او صاحب العصر
- بخش ۲۷۴ - عبدالصمدبود عبدالصمد بی‌اشتباهی
- بخش ۲۷۵ - عبدالقادرز عبدالقادر ار خواهی شد آگاه
- بخش ۲۷۶ - عبدالمقتدرز عبدالمقتدر گر باشدت یاد
- بخش ۲۷۷ - عبدالمقدمبود عبدالمقدم را مسلم
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.