پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۲۶۹ - عبدالقیوم

کسی او عبد قیوم است مطلق

که بیند قائم این اشیاءست بر حق

کند پس در حقیقت حق تعالی

بقیومیتش بر جان تجلی

بگرداند هم او را در مفاتح

بخلقان قیم از بهر مصالح

بر احوال و حیات و عیش لازم

بود بر ماسوا قیوم و قایم

بود این از خواص اسم قیوم

که بهر مظهر او گشته مرسوم

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۲۷۱ - عبدالماجدتو عبدالماجد آنرادان بانصاف
  2. بخش ۲۷۲ - عبدالواحدز عبدالواحد از پرسی و حالش
  3. بخش ۲۷۳ - عبدالاحدبود عبدالاحد او صاحب العصر
  4. بخش ۲۷۴ - عبدالصمدبود عبدالصمد بی‌اشتباهی
  5. بخش ۲۷۵ - عبدالقادرز عبدالقادر ار خواهی شد آگاه
  6. بخش ۲۷۶ - عبدالمقتدرز عبدالمقتدر گر باشدت یاد
  7. بخش ۲۷۷ - عبدالمقدمبود عبدالمقدم را مسلم
  8. بخش ۲۷۸ - عبدالمؤخربود عبدالمؤخر آنکه تأخیر
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.