پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۲۷۰ - عبدالواجد

ز عبدالواجد ار پرسی وجودش

بود بس خاص از سلطان جودش

بعین‌الجمع ذات حق مشخص

بوجدان وجودش کرد و مختص

وجود واجد آنجا یافت مشهود

که در هستی بیکتائیست موجود

در آنجا هیچ فقدان و طلب نیست

بود وجدان محض و این عجب نیست

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۲۷۲ - عبدالواحدز عبدالواحد از پرسی و حالش
  2. بخش ۲۷۳ - عبدالاحدبود عبدالاحد او صاحب العصر
  3. بخش ۲۷۴ - عبدالصمدبود عبدالصمد بی‌اشتباهی
  4. بخش ۲۷۵ - عبدالقادرز عبدالقادر ار خواهی شد آگاه
  5. بخش ۲۷۶ - عبدالمقتدرز عبدالمقتدر گر باشدت یاد
  6. بخش ۲۷۷ - عبدالمقدمبود عبدالمقدم را مسلم
  7. بخش ۲۷۸ - عبدالمؤخربود عبدالمؤخر آنکه تأخیر
  8. بخش ۲۷۹ - عبدالاولتو عبدالاول آنرا دان که رؤیت
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.