صفی علیشاه
بخش ۲۶۶ - عبدالمحیی
بعبدالمحیی ار داری تولی
کند با اسم محیی حق تجلی
نماید از حیات قلب حاضر
بر احیائش چو روح الله قادر
کند احیا دو عالم را بیک دم
که بگرفته است دم از روح اعظم
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۲۶۸ - عبدالحیشناسی گر که عبدالحی کدامست
- بخش ۲۶۹ - عبدالقیومکسی او عبد قیوم است مطلق
- بخش ۲۷۰ - عبدالواجدز عبدالواجد ار پرسی وجودش
- بخش ۲۷۱ - عبدالماجدتو عبدالماجد آنرادان بانصاف
- بخش ۲۷۲ - عبدالواحدز عبدالواحد از پرسی و حالش
- بخش ۲۷۳ - عبدالاحدبود عبدالاحد او صاحب العصر
- بخش ۲۷۴ - عبدالصمدبود عبدالصمد بی‌اشتباهی
- بخش ۲۷۵ - عبدالقادرز عبدالقادر ار خواهی شد آگاه
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.