پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۲۵۹ - عبدالقوی

بود عبدالقوی در قهر مشهور

زوی ابلیس و اتباعند مقهور

چو قوت یافت بر نفس هوا جو

که باشد جمله خشم و شهوتش خود

از آنرو دشمنی مخصوصه شیطان

بر او دستی نیابد گاه عدوان

هر آنکس بر عنادش گشت منصوب

ز قهر او شود ناچار مغلوب

نیابد ضعف و عجزی سوی او راه

چه خود باشد ظهور قدره‌الله

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۲۶۱ - عبدالولیمگر عبدلولی دور از تکلف
  2. بخش ۲۶۲ - عبدالحمیدبود عبدالحمید آنکس که محمود
  3. بخش ۲۶۳ - عبدالمحصیتو عبدالمحصی آنرا دان که بینش
  4. بخش ۲۶۴ - عبدالمبدیتو عبدالمبدی آنرا دان که اشهاد
  5. بخش ۲۶۵ - عبدالمعیددگر از اولیا عبدالمعید است
  6. بخش ۲۶۶ - عبدالمحییبعبدالمحیی ار داری تولی
  7. بخش ۲۶۷ - عبدالممیتبود عبدالممیت آن کز ولایش
  8. بخش ۲۶۸ - عبدالحیشناسی گر که عبدالحی کدامست
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.