پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۲۱۷ - عبدالمتکبر

کسی شد مظهر وصف تکبر

که بر تذلیل خود دارد تدبر

بکبر حق بداد او کبر خود را

تذلل کرد مر ذات الاحد را

شد او پس کبریاء‌الله مقامش

که بی‌کبر و ریا آمد قیامش

تکبر پس زحق بر ما سوا کرد

تذلل کی بغیری ز اعتلا کرد

تکبر هر که با او کرد شد پست

مرا او را کبریاءالله بشکست

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۲۱۹ - عبدالباریز عبدالباری ار علمت ادیب است
  2. بخش ۲۲۰ - عبدالمصورولیی کو بود عبدالمصور
  3. بخش ۲۲۱ - عبدالغفارکسی کو مظهر غفار باشد
  4. بخش ۲۲۲ - عبدالقهاردگر هم عبدقهار است در کار
  5. بخش ۲۲۳ - عبدالوهابدگر باشد ولیی عبد وهاب
  6. بخش ۲۲۴ - عبدالرزقولیی عبد رزاقش بود نام
  7. بخش ۲۲۵ - عبدالفتاحچو نور اسم الفتاح برتافت
  8. بخش ۲۲۶ - عبدالعلیمبود عبدالعلیم آنکس که معلوم
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.