پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۲۰۸ - عبدالرحمن

خود آن کو عبد رحمن از یقین است

بجلوه رحمه‌ للعالمین است

همانا اسم رحمن راست مظهر

جهان از رحمتش برپاست یکسر

نباشد خارجش شیئی ز رحمت

برحمت یافت از حق فیض و فرصت

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۲۱۰ - عبدالملکبود عبدالملک کو بی‌توقف
  2. بخش ۲۱۱ - عبدالقدوسولیی کوست نامش عبد قدوس
  3. بخش ۲۱۲ - عبدالسلامولیی باز کو عبدالسلام است
  4. بخش ۲۱۳ - عبدالمؤمنز عبدالمؤمنت گویم معاین
  5. بخش ۲۱۴ - عبدالمهیمنبود عبدالمهیمن آنکه مشهود
  6. بخش ۲۱۵ - عبدالعزیزدگر عبدالعزیز آن در تمیز است
  7. بخش ۲۱۶ - عبدالجباردگر عبدی که بر وی اسم جبار
  8. بخش ۲۱۷ - عبدالمتکبرکسی شد مظهر وصف تکبر
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.