پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۲۱۳ - عبدالمؤمن

ز عبدالمؤمنت گویم معاین

در او کرده تجلی اسم مؤمن

حق ایمن کرده از رنج و عقابش

نباشد با خلایق انتسابش

هم ایمن خلق از وی در همه حال

بنفس خویش و اهل و مال و احوال

دهی گر سیم ور کوبی بسنگش

نیابی در مقام صلح و جنگش

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۲۱۵ - عبدالعزیزدگر عبدالعزیز آن در تمیز است
  2. بخش ۲۱۶ - عبدالجباردگر عبدی که بر وی اسم جبار
  3. بخش ۲۱۷ - عبدالمتکبرکسی شد مظهر وصف تکبر
  4. بخش ۲۱۸ - عبدالخالقز عبدالخالق ارپرسی هویداست
  5. بخش ۲۱۹ - عبدالباریز عبدالباری ار علمت ادیب است
  6. بخش ۲۲۰ - عبدالمصورولیی کو بود عبدالمصور
  7. بخش ۲۲۱ - عبدالغفارکسی کو مظهر غفار باشد
  8. بخش ۲۲۲ - عبدالقهاردگر هم عبدقهار است در کار
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.