صفی علیشاه
بخش ۲۱۵ - عبدالعزیز
دگر عبدالعزیز آن در تمیز است
که از حق مظهر اسم عزیز است
تجلی کرده حق بروی بعزت
بهر شیئی است غالب در حقیقت
نگردد هیچ مغلوب و هراسان
ز دست حادثات و جور اکوان
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۲۱۷ - عبدالمتکبرکسی شد مظهر وصف تکبر
- بخش ۲۱۸ - عبدالخالقز عبدالخالق ارپرسی هویداست
- بخش ۲۱۹ - عبدالباریز عبدالباری ار علمت ادیب است
- بخش ۲۲۰ - عبدالمصورولیی کو بود عبدالمصور
- بخش ۲۲۱ - عبدالغفارکسی کو مظهر غفار باشد
- بخش ۲۲۲ - عبدالقهاردگر هم عبدقهار است در کار
- بخش ۲۲۳ - عبدالوهابدگر باشد ولیی عبد وهاب
- بخش ۲۲۴ - عبدالرزقولیی عبد رزاقش بود نام
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.