پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۲۰۷ - عبدالله

بود عبدالله آنکو اندر او حق

تجلی کرده با هر اسم مطلق

از او اندر عبادالله اکرم

کسی نبود ز حیث رتبه اقدم

از آنرو مظهر این اسم جامع

پیمبر باشد از دانی بمواقع

بر او اطلاق این اسم امتیاز است

براقطاب دگر محض مجاز است

ز حیث تابعیت بهر اقطاب

روا اطلاق این اسم است دریاب

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۲۰۹ - عبدالرحیمدگر عبدالرحیم آنست در نص
  2. بخش ۲۱۰ - عبدالملکبود عبدالملک کو بی‌توقف
  3. بخش ۲۱۱ - عبدالقدوسولیی کوست نامش عبد قدوس
  4. بخش ۲۱۲ - عبدالسلامولیی باز کو عبدالسلام است
  5. بخش ۲۱۳ - عبدالمؤمنز عبدالمؤمنت گویم معاین
  6. بخش ۲۱۴ - عبدالمهیمنبود عبدالمهیمن آنکه مشهود
  7. بخش ۲۱۵ - عبدالعزیزدگر عبدالعزیز آن در تمیز است
  8. بخش ۲۱۶ - عبدالجباردگر عبدی که بر وی اسم جبار
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.