پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۲۱۰ - عبدالملک

بود عبدالملک کو بی‌توقف

بنفس خویش و غیرستش تصرف

تصرف با اراده و امر یزدان

کند در کل موجودات امکان

نباشد امر و احکامش گزافی

که باشد با اراده حق منافی

اشد خلق باشد در خلایق

بنفس خویش و خلقان سخت فایق

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۲۱۲ - عبدالسلامولیی باز کو عبدالسلام است
  2. بخش ۲۱۳ - عبدالمؤمنز عبدالمؤمنت گویم معاین
  3. بخش ۲۱۴ - عبدالمهیمنبود عبدالمهیمن آنکه مشهود
  4. بخش ۲۱۵ - عبدالعزیزدگر عبدالعزیز آن در تمیز است
  5. بخش ۲۱۶ - عبدالجباردگر عبدی که بر وی اسم جبار
  6. بخش ۲۱۷ - عبدالمتکبرکسی شد مظهر وصف تکبر
  7. بخش ۲۱۸ - عبدالخالقز عبدالخالق ارپرسی هویداست
  8. بخش ۲۱۹ - عبدالباریز عبدالباری ار علمت ادیب است
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.