صفی علیشاه
بخش ۲۰۲ - العامه
شنو از عامه کاهل اقتصارند
بظاهر در شریعت آشکارند
خود اهل علمشان اهل رسومند
جدا زاریاب تحقیق و علومند
ندارند از معارف اطلاعی
وزین دولت نیابند انتفاعی
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۲۰۴ - العباده و العبودیه والعبودهدگر اندر عبادت کن تعقل
- بخش ۲۰۵ - العبادلهعبادله بنزد مرد دانا
- بخش ۲۰۶ - العباد الحقیقی و هم مظاهر الاسماءکنون از اولیا گویم که درسر
- بخش ۲۰۷ - عبداللهبود عبدالله آنکو اندر او حق
- بخش ۲۰۸ - عبدالرحمنخود آن کو عبد رحمن از یقین است
- بخش ۲۰۹ - عبدالرحیمدگر عبدالرحیم آنست در نص
- بخش ۲۱۰ - عبدالملکبود عبدالملک کو بی‌توقف
- بخش ۲۱۱ - عبدالقدوسولیی کوست نامش عبد قدوس
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.