پرش به محتوای اصلی
صفایی جندقی صفایی جندقی

غزلیات

شمارهٔ ۲۱۹

در این انجام عمر و آخر کار

بحمداله که آمد کوکبم یار

به دست آمد مرا زیبا نگاری

نگای مهر پرورد وفادار

وفای جوی وفا سنج و وفا فهم

وفا دان و وفا کیش و وفا کار

بهر تاب و تبم دلخواه و دلجوی

بهر درد و غمم دلبند و دلدار

مرا درکارها همراه و همدم

مرا در رنج ها انباز و غم خوار

به کین سازی و قهرش سست پیوند

به دل سوزی و مهرش عهد ستوار

نکو روی و نکو رای و نکو خوی

نکو دید و نکو گفت و نکوکار

شکرخای و شکر خوی و شکر خند

شکر بخش و شکر بیز و شکربار

نه چون دیگر بتان بی باک و مغرور

نه چون دیگر شهان خونریز وخونخوار

نه قهر آویز بی مهری جفا جو

نه کین انگیز بی رحمی دلازار

مرا با زندگی زیبد صفایی

بمیرم در رهش هر لحظه صد بار

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۲۱ز خوبان جز تو ای ترک ستمکار
  2. شمارهٔ ۲۲۲در گلستان رخ ار گشاید بار
  3. شمارهٔ ۲۲۳دست عشقم گشود جایی بار
  4. شمارهٔ ۲۲۴هر شب از یاد زلف و طره ی یار
  5. شمارهٔ ۲۲۵با صبا همره است نکهت یار
  6. شمارهٔ ۲۲۶تن از تیمار عشقم مانده بیمار
  7. شمارهٔ ۲۲۷هزار چون تو و من مانده محو طلعت یار
  8. شمارهٔ ۲۲۸ز صد ملک جم این جام خوشتر
همه‌ی غزلیات ←

صفایی جندقی درباره‌ی صفایی جندقی

یرزا احمد جندقى متخلص به «صفایی» دومین فرزند یغماى جندقى است که در سال ۱۲۳۶ ه.ق درخور، مرکز منطقهٔ جندق و بیابانک به دنیا آمد. مادر او هما سلطان از اهالى کاشان و از بستگان حاج ملا احمد نراقى (مجتهد مشهور شیعى) دومین همسر یغماى جندقى است. پدرش یغما، وی را به نام و تخلص ملا احمد نراقی که تخلص «صفایی» داشت «احمد» و «صفایی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.