فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ از حباب آموز همت را که با صد احتیاج
- شمارهٔ ۲ خضر نتواند به آب زندگی از ما خرید
- شمارهٔ ۳ همه تن شانه صفت پنجه گیرا شده ام
- شمارهٔ ۴ دانش آن راست مسلم که به تردستی شرم
- شمارهٔ ۵ چه حاجت است به می لعل سیررنگ ترا؟
- شمارهٔ ۶ فزود تیرگی خاطر از ایاغ مرا
- شمارهٔ ۷ در خوش قماشی از بر رو دست برده ام
- شمارهٔ ۸ باغبان بیرون کن این گستاخ بادآورده را
- شمارهٔ ۹ عیش در زیر فلک با خاکساران مشکل است
- شمارهٔ ۱۰ روز محشر سرخ رویی از خدا دارم امید
- شمارهٔ ۱۱ گرچه دست سرو کوتاه است از دامان گل
- شمارهٔ ۱۲ آن که بی شیرازه دارد کهنه اوراق مرا
- شمارهٔ ۱۳ از رمیدن ها خیال چشم آن وحشی غزال
- شمارهٔ ۱۴ نیست هر چند از لباس گل جدایی رنگ را
- شمارهٔ ۱۵ چشم خود را داده بود از آب حیوان خضر آب
- شمارهٔ ۱۶ چاک در پیرهن یوسف عقل افکندن
- شمارهٔ ۱۷ نیست سودی که زیانش نبود در دنبال
- شمارهٔ ۱۸ به گرد دامن منزل کجا رسی صائب؟
- شمارهٔ ۱۹ شکسته رنگی من با طبیب در جنگ است
- شمارهٔ ۲۰ تلاش بیهده ای می کند سر خورشید
- شمارهٔ ۲۱ چو داغ لاله مرا در حدیقه هستی
- شمارهٔ ۲۲ شیرینی نشاط، جهان را گرفته است
- شمارهٔ ۲۳ عکس رخ تو آینه را چون نگار بست
- شمارهٔ ۲۴ موجی است که تاج از سر فغفور رباید
- شمارهٔ ۲۵ کاکل چه گنه دارد، دستش ز قفا واکن
- شمارهٔ ۲۶ به فریب کسی ز راه مرو
- شمارهٔ ۲۷ آرزوی بوسه شسته است از دلم پیغام تلخ
- شمارهٔ ۲۸ از نظر رفتی به راهت چشم حیران باز ماند
- شمارهٔ ۲۹ تخم نیکی را زمین پاک، اکسیر بقاست
- شمارهٔ ۳۰ سهل باشد بند کردن ناخنی در بیستون
- شمارهٔ ۳۱ به فریاد کس از خواب صبوحی برنمی‌خیزد
- شمارهٔ ۳۲ در آن گلشن که آید در سخن لعل گهربارش
- شمارهٔ ۳۳ بهای بوسه‌اش سر می‌دهم چون زر نمی‌گیرد
- شمارهٔ ۳۴ ز ابرو یک سر و گردن بلند افتاده مژگانش
- شمارهٔ ۳۵ مرغ حسن از قفس خط سیه تنگ آمد
- شمارهٔ ۳۶ آرزو خار و خسی نیست که آخر گردد
- شمارهٔ ۳۷ نفس شمرده زن ای بلبل نوا پرداز
- شمارهٔ ۳۸ ز برگ پان لب جانان عقیق پیما شد
- شمارهٔ ۳۹ شود سعادت دولت نصیب اهل قلم
- شمارهٔ ۴۰ جمعی که زیر چرخ شبی روز کرده اند
- شمارهٔ ۴۱ تا شرم داشت منصب آیینه داریت
- شمارهٔ ۴۲ دلبر چه زود خط به رخ دلستان کشید
- شمارهٔ ۴۳ در پرده نمود از عرق شرم تلافی
- شمارهٔ ۴۴ شد سیه روز من از چشم کبود او، که هست
- شمارهٔ ۴۵ سیه گر کرد روزم چشم او، خود هم کشید آخر
- شمارهٔ ۴۶ صائب ز فکرهای گلوسوز من نماند
- شمارهٔ ۴۷ با بد و نیک جهان در دشمنی یک‌رو مکن
- شمارهٔ ۴۸ ز شوخی ها به برق نوبهاران نسبتی دارد
- شمارهٔ ۴۹ تشنه معنی تازه است مرا ساغر گوش
- شمارهٔ ۵۰ مکن به حرف طمع تیره زندگانی خویش
- شمارهٔ ۵۱ نکند هیچ یتیم به عسس ساخته ای
- شمارهٔ ۵۲ افتادگی گزین که دهد فیض بیشتر
- شمارهٔ ۵۳ نفس در سینه باد خزان می سوخت نومیدی
- شمارهٔ ۵۴ هر کسی چیزی ز اسباب جهان برداشته است
- شمارهٔ ۵۵ گر نباشد در میان روی تو، از یک آه گرم
- شمارهٔ ۵۶ درین بستانسرا خود را چنان صائب سبک کردم
- شمارهٔ ۵۷ گرچه هر گوشه ای از کنج دهانش گیر است
- شمارهٔ ۵۸ فیضی که گوشه گیر ز عزلت نیافته است
- شمارهٔ ۵۹ اینجا به خواب غفلت و آنجا به خواب مرگ
- شمارهٔ ۶۰ لنگر نکرده ایم چو گوهر درین محیط
متن اشعار به نقل از گنجور.