شمارهٔ ۴۷

ادامه‌ی ابیات منتسب

1. شمارهٔ ۴۹تشنه معنی تازه است مرا ساغر گوش
2. شمارهٔ ۵۰مکن به حرف طمع تیره زندگانی خویش
3. شمارهٔ ۵۱نکند هیچ یتیم به عسس ساخته ای
4. شمارهٔ ۵۲افتادگی گزین که دهد فیض بیشتر
5. شمارهٔ ۵۳نفس در سینه باد خزان می سوخت نومیدی
6. شمارهٔ ۵۴هر کسی چیزی ز اسباب جهان برداشته است
7. شمارهٔ ۵۵گر نباشد در میان روی تو، از یک آه گرم
8. شمارهٔ ۵۶درین بستانسرا خود را چنان صائب سبک کردم