پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

ابیات منتسب

شمارهٔ ۴۸

ز شوخی ها به برق نوبهاران نسبتی دارد

که می ریزد چو باران خون و خندان است شمشیرش

ادامه‌ی ابیات منتسب

  1. شمارهٔ ۵۰مکن به حرف طمع تیره زندگانی خویش
  2. شمارهٔ ۵۱نکند هیچ یتیم به عسس ساخته ای
  3. شمارهٔ ۵۲افتادگی گزین که دهد فیض بیشتر
  4. شمارهٔ ۵۳نفس در سینه باد خزان می سوخت نومیدی
  5. شمارهٔ ۵۴هر کسی چیزی ز اسباب جهان برداشته است
  6. شمارهٔ ۵۵گر نباشد در میان روی تو، از یک آه گرم
  7. شمارهٔ ۵۶درین بستانسرا خود را چنان صائب سبک کردم
  8. شمارهٔ ۵۷گرچه هر گوشه ای از کنج دهانش گیر است
همه‌ی ابیات منتسب ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.