پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

ابیات منتسب

شمارهٔ ۵۲

افتادگی گزین که دهد فیض بیشتر

پهلوی خویش هر که نهد چون سبو به خاک

ادامه‌ی ابیات منتسب

  1. شمارهٔ ۵۴هر کسی چیزی ز اسباب جهان برداشته است
  2. شمارهٔ ۵۵گر نباشد در میان روی تو، از یک آه گرم
  3. شمارهٔ ۵۶درین بستانسرا خود را چنان صائب سبک کردم
  4. شمارهٔ ۵۷گرچه هر گوشه ای از کنج دهانش گیر است
  5. شمارهٔ ۵۸فیضی که گوشه گیر ز عزلت نیافته است
  6. شمارهٔ ۵۹اینجا به خواب غفلت و آنجا به خواب مرگ
  7. شمارهٔ ۶۰لنگر نکرده ایم چو گوهر درین محیط
  8. شمارهٔ ۶۱سالم از سنگلاخ تن به کنار
همه‌ی ابیات منتسب ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.