پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

ابیات منتسب

شمارهٔ ۸

باغبان بیرون کن این گستاخ بادآورده را

خوش نمی‌آید به گل این های‌های عندلیب

ادامه‌ی ابیات منتسب

  1. شمارهٔ ۱۰روز محشر سرخ رویی از خدا دارم امید
  2. شمارهٔ ۱۱گرچه دست سرو کوتاه است از دامان گل
  3. شمارهٔ ۱۲آن که بی شیرازه دارد کهنه اوراق مرا
  4. شمارهٔ ۱۳از رمیدن ها خیال چشم آن وحشی غزال
  5. شمارهٔ ۱۴نیست هر چند از لباس گل جدایی رنگ را
  6. شمارهٔ ۱۵چشم خود را داده بود از آب حیوان خضر آب
  7. شمارهٔ ۱۶چاک در پیرهن یوسف عقل افکندن
  8. شمارهٔ ۱۷نیست سودی که زیانش نبود در دنبال
همه‌ی ابیات منتسب ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.