صائب
شمارهٔ ۱۲
آن که بی شیرازه دارد کهنه اوراق مرا
بارها شیرازه دیوان محشر کرده است
صائب
ادامه‌ی ابیات منتسب
- شمارهٔ ۱۴نیست هر چند از لباس گل جدایی رنگ را
- شمارهٔ ۱۵چشم خود را داده بود از آب حیوان خضر آب
- شمارهٔ ۱۶چاک در پیرهن یوسف عقل افکندن
- شمارهٔ ۱۷نیست سودی که زیانش نبود در دنبال
- شمارهٔ ۱۸به گرد دامن منزل کجا رسی صائب؟
- شمارهٔ ۱۹شکسته رنگی من با طبیب در جنگ است
- شمارهٔ ۲۰تلاش بیهده ای می کند سر خورشید
- شمارهٔ ۲۱چو داغ لاله مرا در حدیقه هستی
درباره‌ی صائب
ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.