پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۶۱۶

یوسف ما در دل چه بر سر بازار بود

این گل از صبح ازل شیدایی دستار بود

پیشطاق شهرت از شعر بلندم رتبه یافت

اینچنین زلفی رخ این صفحه را در کار بود

کوه و صحرا پر شد از آوازه زنجیر من

پای صحرا گرد مجنون کی به این پرگار بود؟

صائب این طرز سخن را از کجا آورده ای؟

هر که را دیدیم داغ طرز این اشعار بود

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۲۶۱۸تا خیال آن بهشتی رو مرا منظور بود
  2. غزل شمارهٔ ۲۶۱۹یاد ایامی که بزم عیش ما معمور بود
  3. غزل شمارهٔ ۲۶۲۰ذوق خاموشی مرا روزی که دامنگیر بود
  4. غزل شمارهٔ ۲۶۲۱در کنار دایه حسن او جهان افروز بود
  5. غزل شمارهٔ ۲۶۲۲ریزش اشک ندامت غافلان را بس بود
  6. غزل شمارهٔ ۲۶۲۳دوش بزم از شور ما یک سینه پرجوش بود
  7. غزل شمارهٔ ۲۶۲۴شب که دامان سر زلف توام در چنگ بود
  8. غزل شمارهٔ ۲۶۲۵تا عنان اختیار ناقصم در چنگ بود
همه‌ی غزلیات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.