فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ با باغ گل و باده گلگون ما را
- شمارهٔ ۲ ساقی چو به من دهد می گلگون را
- شمارهٔ ۳ آخر برسد به صبح صادق شب ما
- شمارهٔ ۴ ای روز تو را وثاق در منزل شب
- شمارهٔ ۵ ای مایه هر لطافت ای در خوشاب
- شمارهٔ ۶ از غمزه تو تیر بلا پیکان یافت
- شمارهٔ ۷ تا نرگس چشم تو زبونم کرده است
- شمارهٔ ۸ از فرقت دلبر دل ناشادم هست
- شمارهٔ ۹ جانا لب و غمزه تو نوش و نیش است
- شمارهٔ ۱۰ دلبر که به کام دل سفر کرد و برفت
- شمارهٔ ۱۱ چون گردش آسمان نکوخواه من است
- شمارهٔ ۱۲ گیرم که تو را نعمت صد پرویز است
- شمارهٔ ۱۳ روز از رخ تو به روشنایی پیوست
- شمارهٔ ۱۴ ای بی تو نخفته من شبی خواب دوست
- شمارهٔ ۱۵ برخاست دلم چو دوست عهدم بشکست
- شمارهٔ ۱۶ دل تنگم از آنک هر چه خواهم آن نیست
- شمارهٔ ۱۷ خورشید که یاقوت گری کرد نخست
- شمارهٔ ۱۸ از جود حدیث حاتم طی مانده ست
- شمارهٔ ۱۹ از فعل بد دشمن و عهد بد دوست
- شمارهٔ ۲۰ چون با دل تو نیست وفا در یک پوست
- شمارهٔ ۲۱ گفتم که به عاشقی نشاید پیوست
- شمارهٔ ۲۲ چون عشق تو عقل را گریبان بگرفت
- شمارهٔ ۲۳ چون نیست در این زمانه سودی ز خرد
- شمارهٔ ۲۴ در تو نگرم که هر که در تو نگرد
- شمارهٔ ۲۵ تا بر سر من قیامت عشق رسید
- شمارهٔ ۲۶ هجر تو وباست هر کجا بر گذرد
- شمارهٔ ۲۷ تا باد عتاب تو به من روی نهاد
- شمارهٔ ۲۸ روی تو روایت همه از نور کند
- شمارهٔ ۲۹ گر هیچ دلم به دلبری نگراید
- شمارهٔ ۳۰ روی تو به چشم آتش بی دود نمود
- شمارهٔ ۳۱ آن بت که به رخسار بهار آراید
- شمارهٔ ۳۲ تا از خط مشکین توام هجر افتاد
- شمارهٔ ۳۳ گل رنگ ز روی لاله رنگ توبرد
- شمارهٔ ۳۴ پر نور شود دیده چو در می نگرد
- شمارهٔ ۳۵ گرچه غم تو رخم به خون می شوید
- شمارهٔ ۳۶ آن بت که همی وعده مجازی دارد
- شمارهٔ ۳۷ سبزی و چو سبزه آبدار ای دلبر
- شمارهٔ ۳۸ با حادثه دهر چه روباه و چه شیر
- شمارهٔ ۳۹ آن مرکب آب مادر خاک پدر
- شمارهٔ ۴۰ افتادن دندان تو ای بدر منیر
- شمارهٔ ۴۱ گر چنگ تو نیست بلبل ای چنگ نواز
- شمارهٔ ۴۲ ای حق رخت فریضه در گردن روز
- شمارهٔ ۴۳ ای روز و شب از زلف و رخت یافته ساز
- شمارهٔ ۴۴ ای روز سپید را به روی تو نیاز
- شمارهٔ ۴۵ گر شب چو دراز گردد ای مایه ناز
- شمارهٔ ۴۶ مرغی که چو ماهیش به آب است نیاز
- شمارهٔ ۴۷ از دیدن خلق، دیده بی دوست بدوز
- شمارهٔ ۴۸ گفتم که یک امروز دل من بفروز
- شمارهٔ ۴۹ رای طربم نیست ز رای سفرش
- شمارهٔ ۵۰ هر چند بود مردم دانا درویش
- شمارهٔ ۵۱ تا کرد مرا گذر سماع تو به سمع
- شمارهٔ ۵۲ بی روی تو ای رشک گل و طیره باغ
- شمارهٔ ۵۳ آن باده که من کشیدم از جام فراق
- شمارهٔ ۵۴ ای تعبیه حسن تو جوق از پس جوق
- شمارهٔ ۵۵ ای خواب شبم برده به زلف شب رنگ
- شمارهٔ ۵۶ روی تو ز خورشید همی دارد ننگ
- شمارهٔ ۵۷ دلبر که بدو بود مرا مرهم دل
- شمارهٔ ۵۸ رخسار تو را به تحفه نپسندم دل
- شمارهٔ ۵۹ ای ترک چو گل بخند و چون سرو ببال
- شمارهٔ ۶۰ ای گنبد بر رفته ز تو پست شدم
متن اشعار به نقل از گنجور.