پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

رباعیات

شمارهٔ ۵۴

ای تعبیه حسن تو جوق از پس جوق

وز شهد و شکر برده لبت لذت و شوق

دایم به سر کوی تو گردم پر شوق

در گردن خود چو قمری از زلف تو طوق

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۶روی تو ز خورشید همی دارد ننگ
  2. شمارهٔ ۵۷دلبر که بدو بود مرا مرهم دل
  3. شمارهٔ ۵۸رخسار تو را به تحفه نپسندم دل
  4. شمارهٔ ۵۹ای ترک چو گل بخند و چون سرو ببال
  5. شمارهٔ ۶۰ای گنبد بر رفته ز تو پست شدم
  6. شمارهٔ ۶۱دارم سر آن کز خط تو سر نکشم
  7. شمارهٔ ۶۲هم رنگ عقیق است لب جانانم
  8. شمارهٔ ۶۳چون آتش اگرچه از هوا برگذریم
همه‌ی رباعیات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.