پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

رباعیات

شمارهٔ ۵۷

دلبر که بدو بود مرا مرهم دل

بگرفت کم من و نگیرد کم دل

با صبر توان نشست در ماتم دل

کو صبر که دست گیرد اندر غم دل

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۹ای ترک چو گل بخند و چون سرو ببال
  2. شمارهٔ ۶۰ای گنبد بر رفته ز تو پست شدم
  3. شمارهٔ ۶۱دارم سر آن کز خط تو سر نکشم
  4. شمارهٔ ۶۲هم رنگ عقیق است لب جانانم
  5. شمارهٔ ۶۳چون آتش اگرچه از هوا برگذریم
  6. شمارهٔ ۶۴هر چند درآب دیده غرق است تنم
  7. شمارهٔ ۶۵چون یاد تو را در دل پر خون آرم
  8. شمارهٔ ۶۶آن به که شب و روز به می پیوندیم
همه‌ی رباعیات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.