پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

رباعیات

شمارهٔ ۶۴

هر چند درآب دیده غرق است تنم

از آتش دل سوخت زبان در دهنم

با ذل غریبی و فراق وطنم

جز دمن من مباد از این سان که منم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۶آن به که شب و روز به می پیوندیم
  2. شمارهٔ ۶۷تا آتش عشق تو به دل ره دادم
  3. شمارهٔ ۶۸ای تو سبب شفا و بیماری من
  4. شمارهٔ ۶۹گشته است زبی خوابی و رنج و تب من
  5. شمارهٔ ۷۰ای عشق دلم تو خسته ای مرهم کو
  6. شمارهٔ ۷۱دف زن صنمی که سوختم در تف او
  7. شمارهٔ ۷۲رویت نه می است و عقل بگریزد از او
  8. شمارهٔ ۷۳زلفی است تو را که عاشقی زاید از او
همه‌ی رباعیات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.