پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

رباعیات

شمارهٔ ۶۹

گشته است زبی خوابی و رنج و تب من

بالای شبم دراز چون یارب من

گویی که گره زده ست نوشین لب من

زلف شبه رنگ خویش را بر شب من

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۱دف زن صنمی که سوختم در تف او
  2. شمارهٔ ۷۲رویت نه می است و عقل بگریزد از او
  3. شمارهٔ ۷۳زلفی است تو را که عاشقی زاید از او
  4. شمارهٔ ۷۴گر داد جفای روزگار ای دلخواه
  5. شمارهٔ ۷۵آن شب که ز من جدا شدی ای دلخواه
  6. شمارهٔ ۷۶چشمم ز تو شکر کرد بر بینایی
  7. شمارهٔ ۷۷هستم ز جفای دوست در هر بابی
  8. شمارهٔ ۷۸از بس که کنی ده دلی و ده رایی
همه‌ی رباعیات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.