پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

رباعیات

شمارهٔ ۷۲

رویت نه می است و عقل بگریزد از او

زلفت نه غم است و دل بپرهیزد از او

نی نیست لبت چرا شکر خیزد از او

تو می روی و شکر همی ریزد از او

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۴گر داد جفای روزگار ای دلخواه
  2. شمارهٔ ۷۵آن شب که ز من جدا شدی ای دلخواه
  3. شمارهٔ ۷۶چشمم ز تو شکر کرد بر بینایی
  4. شمارهٔ ۷۷هستم ز جفای دوست در هر بابی
  5. شمارهٔ ۷۸از بس که کنی ده دلی و ده رایی
  6. شمارهٔ ۷۹گر هیچ به چشم یارم آزرمستی
  7. شمارهٔ ۸۰تا غایبی از چشم من ای بینایی
  8. شمارهٔ ۸۱با چرخ مدور به جفا مقرونی
همه‌ی رباعیات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.