پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

رباعیات

شمارهٔ ۶۳

چون آتش اگرچه از هوا برگذریم

وز آب روان اگرچه پاکیزه تریم

هم خاک شویم از آنکه خاکی گهریم

بادست جهان باده بده تا بخوریم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۵چون یاد تو را در دل پر خون آرم
  2. شمارهٔ ۶۶آن به که شب و روز به می پیوندیم
  3. شمارهٔ ۶۷تا آتش عشق تو به دل ره دادم
  4. شمارهٔ ۶۸ای تو سبب شفا و بیماری من
  5. شمارهٔ ۶۹گشته است زبی خوابی و رنج و تب من
  6. شمارهٔ ۷۰ای عشق دلم تو خسته ای مرهم کو
  7. شمارهٔ ۷۱دف زن صنمی که سوختم در تف او
  8. شمارهٔ ۷۲رویت نه می است و عقل بگریزد از او
همه‌ی رباعیات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.