پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

رباعیات

شمارهٔ ۶۷

تا آتش عشق تو به دل ره دادم

چون ابر ز آب دیده با فریادم

در دست فراق تا اسیر افتادم

بیچاره تر از خاک به دست بادم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۹گشته است زبی خوابی و رنج و تب من
  2. شمارهٔ ۷۰ای عشق دلم تو خسته ای مرهم کو
  3. شمارهٔ ۷۱دف زن صنمی که سوختم در تف او
  4. شمارهٔ ۷۲رویت نه می است و عقل بگریزد از او
  5. شمارهٔ ۷۳زلفی است تو را که عاشقی زاید از او
  6. شمارهٔ ۷۴گر داد جفای روزگار ای دلخواه
  7. شمارهٔ ۷۵آن شب که ز من جدا شدی ای دلخواه
  8. شمارهٔ ۷۶چشمم ز تو شکر کرد بر بینایی
همه‌ی رباعیات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.