پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

رباعیات

شمارهٔ ۵۳

آن باده که من کشیدم از جام فراق

اینک ز فراق اوست ایام فراق؟

تا چند تپم چو مرغ در دام فراق

سیر آمدم از شنودن نام فراق

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۵ای خواب شبم برده به زلف شب رنگ
  2. شمارهٔ ۵۶روی تو ز خورشید همی دارد ننگ
  3. شمارهٔ ۵۷دلبر که بدو بود مرا مرهم دل
  4. شمارهٔ ۵۸رخسار تو را به تحفه نپسندم دل
  5. شمارهٔ ۵۹ای ترک چو گل بخند و چون سرو ببال
  6. شمارهٔ ۶۰ای گنبد بر رفته ز تو پست شدم
  7. شمارهٔ ۶۱دارم سر آن کز خط تو سر نکشم
  8. شمارهٔ ۶۲هم رنگ عقیق است لب جانانم
همه‌ی رباعیات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.