پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

رباعیات

شمارهٔ ۱۲

گیرم که تو را نعمت صد پرویز است

بر آخور تو دویست چون شبدیز است

تیزی مکن ار چه دولت تو تیز است

کاین گردش روزگار شور انگیز است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴ای بی تو نخفته من شبی خواب دوست
  2. شمارهٔ ۱۵برخاست دلم چو دوست عهدم بشکست
  3. شمارهٔ ۱۶دل تنگم از آنک هر چه خواهم آن نیست
  4. شمارهٔ ۱۷خورشید که یاقوت گری کرد نخست
  5. شمارهٔ ۱۸از جود حدیث حاتم طی مانده ست
  6. شمارهٔ ۱۹از فعل بد دشمن و عهد بد دوست
  7. شمارهٔ ۲۰چون با دل تو نیست وفا در یک پوست
  8. شمارهٔ ۲۱گفتم که به عاشقی نشاید پیوست
همه‌ی رباعیات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.