پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

رباعیات

شمارهٔ ۲

ساقی چو به من دهد می گلگون را

گلگون کنم از فروغ او جیحون را

چندان به جزع باده دهم هامون را

تا مست کنم زیر زمین قارون را

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴ای روز تو را وثاق در منزل شب
  2. شمارهٔ ۵ای مایه هر لطافت ای در خوشاب
  3. شمارهٔ ۶از غمزه تو تیر بلا پیکان یافت
  4. شمارهٔ ۷تا نرگس چشم تو زبونم کرده است
  5. شمارهٔ ۸از فرقت دلبر دل ناشادم هست
  6. شمارهٔ ۹جانا لب و غمزه تو نوش و نیش است
  7. شمارهٔ ۱۰دلبر که به کام دل سفر کرد و برفت
  8. شمارهٔ ۱۱چون گردش آسمان نکوخواه من است
همه‌ی رباعیات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.