پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

رباعیات

شمارهٔ ۹

جانا لب و غمزه تو نوش و نیش است

زان روح به راحت است و زین دل ریش است

زان غمزه و لب که دلبریشان کیش است

هر چند که رنج هست راحت بیش است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱چون گردش آسمان نکوخواه من است
  2. شمارهٔ ۱۲گیرم که تو را نعمت صد پرویز است
  3. شمارهٔ ۱۳روز از رخ تو به روشنایی پیوست
  4. شمارهٔ ۱۴ای بی تو نخفته من شبی خواب دوست
  5. شمارهٔ ۱۵برخاست دلم چو دوست عهدم بشکست
  6. شمارهٔ ۱۶دل تنگم از آنک هر چه خواهم آن نیست
  7. شمارهٔ ۱۷خورشید که یاقوت گری کرد نخست
  8. شمارهٔ ۱۸از جود حدیث حاتم طی مانده ست
همه‌ی رباعیات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.