پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

رباعیات

شمارهٔ ۳۱

آن بت که به رخسار بهار آراید

چون رعد همی نالم و رحمش ناید

چون برق به خنده تا لبی بگشاید

چون ابر مرا گریستن فرماید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۳گل رنگ ز روی لاله رنگ توبرد
  2. شمارهٔ ۳۴پر نور شود دیده چو در می نگرد
  3. شمارهٔ ۳۵گرچه غم تو رخم به خون می شوید
  4. شمارهٔ ۳۶آن بت که همی وعده مجازی دارد
  5. شمارهٔ ۳۷سبزی و چو سبزه آبدار ای دلبر
  6. شمارهٔ ۳۸با حادثه دهر چه روباه و چه شیر
  7. شمارهٔ ۳۹آن مرکب آب مادر خاک پدر
  8. شمارهٔ ۴۰افتادن دندان تو ای بدر منیر
همه‌ی رباعیات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.