پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

رباعیات

شمارهٔ ۴۳

ای روز و شب از زلف و رخت یافته ساز

چون روز و شبم ز عشق تو با تک و تاز

ترسم چو گسستم از شب و روز تو راز

چون روز و شب رفته به من نایی باز

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۵گر شب چو دراز گردد ای مایه ناز
  2. شمارهٔ ۴۶مرغی که چو ماهیش به آب است نیاز
  3. شمارهٔ ۴۷از دیدن خلق، دیده بی دوست بدوز
  4. شمارهٔ ۴۸گفتم که یک امروز دل من بفروز
  5. شمارهٔ ۴۹رای طربم نیست ز رای سفرش
  6. شمارهٔ ۵۰هر چند بود مردم دانا درویش
  7. شمارهٔ ۵۱تا کرد مرا گذر سماع تو به سمع
  8. شمارهٔ ۵۲بی روی تو ای رشک گل و طیره باغ
همه‌ی رباعیات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.