پرش به محتوای اصلی
رفیق اصفهانی رفیق اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۱۲

من دوستی به غیر برای تو می‌کنم

این کار را برای رضای تو می‌کنم

ترسم که حاصلی ندهد جز جفا برت

صبری که بر امید وفای تو می‌کنم

لابد چو مهر از تو نمی‌بینم و وفا

بی‌تابی‌ای که من ز قفای تو می‌کنم؟

سرخوش تو از سماع به بزم و من از برون

دل خوش به استماع صدای تو می‌کنم

دشنام می‌دهی و ندارم به خود گمان

جرمی به غیر اینکه دعای تو می‌کنم

دارد رفیق درد تو بهر تسلی‌اش

گاهی به او بگو که دوای تو می‌کنم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۱۴هر جا به خاک پا نهم از گریه تر کنم
  2. شمارهٔ ۲۱۵امروز بی تو خاک چنین گر به سر کنم
  3. شمارهٔ ۲۱۶بر آن سرم که دل به دلبری ندهم
  4. شمارهٔ ۲۱۷ما را نه چشم یاری نه یار مهربان هم
  5. شمارهٔ ۲۱۸زار از سر کوی یار رفتیم
  6. شمارهٔ ۲۱۹به جانم از غم جانان چه سازم
  7. شمارهٔ ۲۲۰از کوی تو غیر رفت و ما هم
  8. شمارهٔ ۲۲۱بود صیاد خوشدل تا من ناشاد می‌نالم
همه‌ی غزلیات ←

رفیق اصفهانی درباره‌ی رفیق اصفهانی

محمدحسین معروف به ملا حسین اصفهانی متخلص به رفیق در سال ۱۱۵۰ هجری قمری در اصفهان زاده شد. پدرش سبزی‌فروش بود. وی در اصفهان تحصیلات خود را آغاز نمود و در ادبیات برجسته شد. او در انجمن ادبی مشتاق اصفهانی شرکت داشت و از شاگردان او بود. وی در سال ۱۲۱۲ هجری قمری در اصفهان درگذشت و در نجف به خاک سپرده شد. نظمی تبریزی ماده ت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.