پرش به محتوای اصلی
رفیق اصفهانی رفیق اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۱۳۱

گلعذاران نگار من نگرید

عارض گلعذار من نگرید

دارد امید مهر ازو دل من

دل امیدوار من نگرید

کار من بار غم کشیدن اوست

به من و کار و بار من نگرید

نیست بی او قرار در دل من

به دل بی قرار من نگرید

زود رویم ز هجر سبز خطی

به خزان و بهار من نگرید

عهد ناپایدار او بینید

بخت ناسازگار من نگرید

می برد او نخست دل ز رفیق

دلبر خوش قمار من نگرید

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۳۳گر از دل و جان صبر و سکون شد شده باشد
  2. شمارهٔ ۱۳۴دایم به تو این گرمی بازار نماند
  3. شمارهٔ ۱۳۵ندانستی گرم شاد از نگاه گاه گاه خود
  4. شمارهٔ ۱۳۶آنکه ما را شیوهٔ تعلیم جز یاری نداد
  5. شمارهٔ ۱۳۷قاتل من ترک قتل بی گناهی هم نکرد
  6. شمارهٔ ۱۳۸شاد باد آنکه ز ناشادی من یاد نکرد
  7. شمارهٔ ۱۳۹لب تشنه ایم افغان زان نوش لب که دارد
  8. شمارهٔ ۱۴۰ز ما ترک سهی‌قدان رعنا برنمی‌آید
همه‌ی غزلیات ←

رفیق اصفهانی درباره‌ی رفیق اصفهانی

محمدحسین معروف به ملا حسین اصفهانی متخلص به رفیق در سال ۱۱۵۰ هجری قمری در اصفهان زاده شد. پدرش سبزی‌فروش بود. وی در اصفهان تحصیلات خود را آغاز نمود و در ادبیات برجسته شد. او در انجمن ادبی مشتاق اصفهانی شرکت داشت و از شاگردان او بود. وی در سال ۱۲۱۲ هجری قمری در اصفهان درگذشت و در نجف به خاک سپرده شد. نظمی تبریزی ماده ت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.