غزل شمارهٔ ۹۰

ادامه‌ی غزلیات

1. غزل شمارهٔ ۹۲من بلبل آن گل که گلابش همه خون است
2. غزل شمارهٔ ۹۳تنها نه دلم باده ی نابش همه خون است
3. غزل شمارهٔ ۹۴خوناب آتشین ز سر من گذشته است
4. غزل شمارهٔ ۹۵وه که از دوختن، این چاک گریبان رفته است
5. غزل شمارهٔ ۹۶دلم به قبله ی اسلام مایل افتاده است
6. غزل شمارهٔ ۹۷کسی که دیده به حسن تو آشنا کرده است
7. غزل شمارهٔ ۹۸خوش می تپم به خون دل و به تیرم چنین زده است
8. غزل شمارهٔ ۹۹هم صومعه را فیض به دستور نمانده است