عرفی
غزل شمارهٔ ۳۶۵
شراب یأس به جام و سبوی ما بگذار
شکسته رنگیِ ما را به روی ما بگذار
اگر شراب، اگر خون دل، اگر الماس
تو گوشه گیر و به کام گلوی ما بگذار
به کشتزار غم، ای اشک، صد نظر دارم
به ذوق گریه که آبی به جوی ما بگذار
ز نوحه وا نتوان داشت گریهٔ مستان را
تغافلی کن و ما را به خوی ما بگذار
مکن سراغ سراسیمه‌گان شوق را ای خضر
نه آهنین قدمی، جست و جوی ما بگذار
نهفته نذر تو ای محتسب دو جامی هست
صراحی همه بشکن، سبوی ما بگذار
به بیع‌گاه مذلّت چنین مبر عرفی
تو این معامله با آبروی ما بگذار