پرش به محتوای اصلی
نورس دماوندی نورس دماوندی

غزلیات

شمارهٔ ۳۳۵

در این چمن نکند هر که اختیار تعلق

کشیده دامن خود را ز خار زار تعلق

گشاد نقش مراد از بساط دهر چه جویی

دوشش زدانگه نشد در جهان دو چار تعلق

قدم به کام نهنگ است و دام حلقه ی گرداب

زهی محیط خطر بحر بی کنار تعلق

به دستیاری توفیق نیست کندنش آسان

چنین که ریشه به دل کرده خار خار تعلق

زنقش جوهر بینش چه سادگی که نداری

چو تیره آینه ی نورس از غبار تعلق

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۳۷نقش کونین است در آیینه ی زانوی عشق
  2. شمارهٔ ۳۳۸گداز قلب بود کار سکه ی توفیق
  3. شمارهٔ ۳۳۹از شراب لعل ساقی بس که دارم کام خشک
  4. شمارهٔ ۳۴۰کشتیِ به خون کشیدهٔ اشک است مردمک
  5. شمارهٔ ۳۴۱دیده ی حق بین کجا مستور می گردد به خاک
  6. شمارهٔ ۳۴۲به عهد جلوه ی ساقی چو جام لاله زسنگ
  7. شمارهٔ ۳۴۳کوهکن کی صورت معشوق کرد افشا به سنگ
  8. شمارهٔ ۳۴۴لعل می گون چون نگاه از حرف های نیم رنگ
همه‌ی غزلیات ←

نورس دماوندی درباره‌ی نورس دماوندی

میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.