مولانا
غزل شمارهٔ ۳۴۶
شنیدم مر مرا لطفت دعا گفت
برای بندهٔ خود لطف‌ها گفت
چه گویم من مکافات تو ای جان؟
که نیکی تو را جانا خدا گفت
ولیکن جان این کمتر دعاگو
همه شب روی ماهت را دعا گفت
مولانا
ادامه‌ی غزلیات
- غزل شمارهٔ ۳۴۸صدایی کز کمان آید نذیریست
- غزل شمارهٔ ۳۴۹مبر رنج ای برادر خواجه سخت است
- غزل شمارهٔ ۳۵۰ز بعدِ وقت نومیدی، امیدی‌ست
- غزل شمارهٔ ۳۵۱طبیب درد بی‌درمان کدام است
- غزل شمارهٔ ۳۵۲چو با ما یار ما امروز جفتست
- غزل شمارهٔ ۳۵۳زهی می کاندر آن دستست هیهات
- غزل شمارهٔ ۳۵۴ز میخانه دگربار این چه بویست
- غزل شمارهٔ ۳۵۵در این خانه کژی ای دل گهی راست
درباره‌ی مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.