پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۱۰۲

چیست با عشق آشنا بودن

بجز از کام دل جدا بودن

خون شدن خون خود فروخوردن

با سگان بر در وفا بودن

او فدایی است هیچ فرقی نیست

پیش او مرگ و نقل یا بودن

رو مسلمان سپر سلامت باش

جهد می‌کن به پارسا بودن

کاین شهیدان ز مرگ نشکیبند

عاشقانند بر فنا بودن

از بلا و قضا گریزی تو

ترس ایشان ز بی بلا بودن

ششه می‌گیر و روز عاشورا

تو نتانی به کربلا بودن

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۲۱۰۴شب که جهان است پر از لولیان
  2. غزل شمارهٔ ۲۱۰۵ساقی من خیزد بی‌گفت من
  3. غزل شمارهٔ ۲۱۰۶مست رسید آن بت بی‌باک من
  4. غزل شمارهٔ ۲۱۰۷جان منی، جان منی، جان من
  5. غزل شمارهٔ ۲۱۰۸می‌نروم هیچ از این خانه من
  6. غزل شمارهٔ ۲۱۰۹ای تو پناه همه روز محن
  7. غزل شمارهٔ ۲۱۱۰بانگ برآمد ز خرابات من
  8. غزل شمارهٔ ۲۱۱۱بانگ برآمد ز خرابات من
همه‌ی غزلیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.