پرش به محتوای اصلی
محتشم کاشانی محتشم کاشانی

غزلیات

شمارهٔ ۳۹۰

اگر دوری ز من در آرزویت زار می‌میرم

وگر پیش منی از لذت دیدار میمیرم

ز درد هجر زارم بر سر من زینهار امشب

گذاری کن که من زین درد بی‌زنهار می‌میرم

بسویم بین و یک حسرت برون کن از دلم جانا

که از نادیدنت با حسرت بسیار می‌میرم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۹۲لب پر سوال بر سر راهی نشسته‌ام
  2. شمارهٔ ۳۹۳بس که چشم امشب به چشم عشوه‌سازش داشتم
  3. شمارهٔ ۳۹۴بر سر کوی تو هرگاه که پیدا گشتم
  4. شمارهٔ ۳۹۵من شیدا چرا از عقل و دین یک باره برگشتم
  5. شمارهٔ ۳۹۶چون من به در هجر ز بیداد تو رفتم
  6. شمارهٔ ۳۹۷ز خاک کوی تو گریان سفر گزیدم و رفتم
  7. شمارهٔ ۳۹۸تو چون رفتی به سلطان خیالت ملک دل دادم
  8. شمارهٔ ۳۹۹دی به دنبال یکی کبک خرام افتادم
همه‌ی غزلیات ←

محتشم کاشانی درباره‌ی محتشم کاشانی

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.