پرش به محتوای اصلی
غروی اصفهانی غروی اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۸۰

فرۀ غرای تو چشم مرا خیره کرد

طرۀ زیبای تو عقل مرا تیره کرد

برد به شیرین لبی شیرۀ جان مرا

کام مرا شکرین بردن آن شیره کرد

سلسلۀ موی تو یافت چه آشفتگی

رشتۀ عمر مرا حلقۀ زنجیره کرد

حسن تو ای مه جبین رهرو عشقم نمود

لطف تو ای نازنین طبع مرا چیره کرد

شیوۀ عاشق کشی سیرۀ معشوق ما است

آنچه به من می کند آن روش و سیره کرد

از پس عمری بزد جامۀ تقوا به نیل

مفتقر از بس که از روی و ریا زیره کرد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۲عاکفان حرمت قبلۀ اهل کرمند
  2. شمارهٔ ۸۳گفتم چه دیدم آن رخ و آن زلف تابدار:
  3. شمارهٔ ۸۴تا به کی ای نوش جان می‌زنیم نیشتر
  4. شمارهٔ ۸۵خوشست از دوست گر لطفست و گر قهر
  5. شمارهٔ ۸۶ای از خط تو سبز لب جویبار عمر
  6. شمارهٔ ۸۷گوهر عمر گرانمایه بود گرچه نفیس
  7. شمارهٔ ۸۸آتش قهر تو بر باد دهد گر خاکم
  8. شمارهٔ ۸۹گر هوای سر کوی تو دهد بر بادم
همه‌ی غزلیات ←

غروی اصفهانی درباره‌ی غروی اصفهانی

محمدحسین غروی اصفهانی(۱۲۹۶ هـ.ق _ ۱۳۶۱ هـ.ق) معروف به «کمپانی اصفهانی» فقیه، شاعر و از مجتهدین مشهور معاصر شیعهٔ امامیه بود. وی در اشعارش، «مفتقر» تخلص می‌کرد. وی در روز دوم محرم سال ۱۲۹۶ هجری قمری در کاظمین به دنیا آمد. او که فرزند «محمدحسن» یکی از بازرگانان متدین و ثروتمند بود از این موقعیت در راه تحصیل علم و علوم ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.