پرش به محتوای اصلی
غروی اصفهانی غروی اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۷۹

هله ای نیازمندان که گه نیاز آمد

سر و جان به کف بگیرید که سرو ناز آمد

هله ای کبوتران حرم حریم عزت

که همای عرش پیما سوی کعبه باز آمد

هله ای پیاله نوشان که ز کوی می فروشان

صنمی قدح به کف با دف و چنگ و ساز آمد

هله ای گروه مستان که بکام می پرستان

بدو صد ترانه آن دلبر دلنواز آمد

هله ای امیدواران به امید خود رسیدند

که صلای رحمت از حضرت بی نیاز آمد

هله ای عراقیان شور و نوا که کعبه اکنون

به طواف کوی دلدار من از حجاز آمد

هله ای غزل سرایان که شگفته غنچۀ گل

بترنم و نوا بلبل نغمه ساز آمد

هله طالبان دیدار جمال «لن ترانی»

که ز طور عشق آواز جگر گداز آمد

هله مفتقر در این راه بکوب پای همت

که به همت است هر بنده که سرفراز آمد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۱اگر به شرط مروت وفا توانی کرد
  2. شمارهٔ ۸۲عاکفان حرمت قبلۀ اهل کرمند
  3. شمارهٔ ۸۳گفتم چه دیدم آن رخ و آن زلف تابدار:
  4. شمارهٔ ۸۴تا به کی ای نوش جان می‌زنیم نیشتر
  5. شمارهٔ ۸۵خوشست از دوست گر لطفست و گر قهر
  6. شمارهٔ ۸۶ای از خط تو سبز لب جویبار عمر
  7. شمارهٔ ۸۷گوهر عمر گرانمایه بود گرچه نفیس
  8. شمارهٔ ۸۸آتش قهر تو بر باد دهد گر خاکم
همه‌ی غزلیات ←

غروی اصفهانی درباره‌ی غروی اصفهانی

محمدحسین غروی اصفهانی(۱۲۹۶ هـ.ق _ ۱۳۶۱ هـ.ق) معروف به «کمپانی اصفهانی» فقیه، شاعر و از مجتهدین مشهور معاصر شیعهٔ امامیه بود. وی در اشعارش، «مفتقر» تخلص می‌کرد. وی در روز دوم محرم سال ۱۲۹۶ هجری قمری در کاظمین به دنیا آمد. او که فرزند «محمدحسن» یکی از بازرگانان متدین و ثروتمند بود از این موقعیت در راه تحصیل علم و علوم ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.