پرش به محتوای اصلی
غروی اصفهانی غروی اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۹

تا گوهر عشق اندوخته‌ام

چشم از همه عالم دوخته‌ام

تا با غم عشق تو ساخته‌ام

همواره سراپا سوخته‌ام

تا سینۀ من سینای غم است

چون نخلهٔ طور افروخته‌ام

از دفتر عشق تو روز نخست

دیباچهٔ غم آموخته‌ام

با شور غمت سودا زده‌ام

نقد دل و دین بفروخته‌ام

هرکس به دل‌آرامی دلشاد

من مفتقر دل‌سوخته‌ام

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۱تنها نه منم به کمند هوا
  2. شمارهٔ ۳۲آن سینه که تیر ترا هدفست
  3. شمارهٔ ۳۳از هر گل شور نروید گل
  4. شمارهٔ ۳۴بخدا که ز غیر تو بیزارم
  5. شمارهٔ ۳۵آن دل که ز عشق چه غنچه شکفت
  6. شمارهٔ ۳۶تا رایت عشق افراخته ام
  7. شمارهٔ ۳۷ای در طلبت همه عالم گم
  8. شمارهٔ ۳۸از عشق تو اندر تاب و تبم
همه‌ی غزلیات ←

غروی اصفهانی درباره‌ی غروی اصفهانی

محمدحسین غروی اصفهانی(۱۲۹۶ هـ.ق _ ۱۳۶۱ هـ.ق) معروف به «کمپانی اصفهانی» فقیه، شاعر و از مجتهدین مشهور معاصر شیعهٔ امامیه بود. وی در اشعارش، «مفتقر» تخلص می‌کرد. وی در روز دوم محرم سال ۱۲۹۶ هجری قمری در کاظمین به دنیا آمد. او که فرزند «محمدحسن» یکی از بازرگانان متدین و ثروتمند بود از این موقعیت در راه تحصیل علم و علوم ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.