پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۲۸۹

از هر چه بگفته اند پندی دارم

وز هر چه بگفته ام گزندی دارم

گه بر گردن چو سگ کلندی دارم

بر پای گهی چو پیل بندی دارم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۹۱در تاریکی ز بس که می بنشینم
  2. شمارهٔ ۲۹۲آنم که اگر به خلد جایی سازم
  3. شمارهٔ ۲۹۳هر گه که تو را به رهگذاری بینم
  4. شمارهٔ ۲۹۴دیده همه شب ز خواب خوش بردوزم
  5. شمارهٔ ۲۹۵با خود گفتم که من عیال تو شدم
  6. شمارهٔ ۲۹۶آنکو گوید هست قضا تیشه من
  7. شمارهٔ ۲۹۷تا خسته دل مرا بریده ست ز تن
  8. شمارهٔ ۲۹۸در سمجی چون توانم آرامیدن
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.